Hoe ik het klettersteigen heb ontdekt

Opeens heb ik een nieuwe hobby, ik doe aan klettersteigen! Hoewel ik nog maar 4 keer het harnas om heb gehad, ga ik je toch meenemen met dit nieuwe avontuur. Enthousiast als ik ben, heb ik er natuurlijk wel van alles over te vertellen. In deze blog zal ik uitleggen hoe we voor het eerst in aanraking kwamen met deze sport en welke klettersteigen we hebben uitgevoerd.

Het begon met mijn verjaardag

Normaal geef ik ieder jaar een groot feest in de tuin, maar toen ik 40 (in 2024) werd had ik daar weinig zin in. Niet vanwege die 40 (oké, een beetje), maar vooral omdat ik na jaren verbouwen geen zin had om op mijn verjaardag wéér rondleidingen door ons huis te geven (vanwege deze situatie). Dus vertrokken we een dag voor mijn verjaardag richting Oostenrijk.

We sliepen in het Sporthotel in Gaschurn. Echt een prachtig hotel: goede wellness, lekker restaurant, ruime kamers en op 60 meter van de lift. In de winter betaal je er alleen al snel €400 per nacht voor twee personen. Dikke aanrader dus, maar dan vooral in het laagseizoen.

Het plan: drie dagen wandelen, e-biken, wellness, lekker eten en de outlets in Vandans bezoeken. De werkelijkheid: één dag wandelen, twee dagen klettersteigen, wellness, restaurants en natuurlijk die outlets. De eerste dag namen we de lift omhoog en wandelden we ongeveer 10 kilometer. Onderweg kwamen we langs Alpe Nova, een klein zelfvoorzienend boerderijtje waar je wat kunt eten en drinken, veelal gemaakt van hun eigen melkproducten. Leuk plekje voor een tussenstop. En toen hadden we nog steeds het idee dat we de volgende dag zouden gaan e-biken…

Maar toen…….

Op weg terug naar het hotel bespraken we waar we de volgende dag een fiets zouden huren en welke route we zouden fietsen. Tot ik bij binnenkomst een boekje zag liggen met de titel ‘Klettersteigen’. Nog nooit van gehoord. In het boekje stonden 24 klettersteigroutes, inclusief locatie, duur en moeilijkheidsgraad. En er bleken ook een paar in Gaschurn te zitten. Onder andere Klettersteig Burg, moeilijkheidsgraad A/B. De fietsen waren we vergeten.

Klettersteig Burg (Gaschurn) AB

We stonden de volgende ochtend (op mijn verjaardag) niet bij de fietsverhuur, maar in de sportwinkel om een klettersteigset te huren. We hadden werkelijk geen idee wat we nodig hadden, of we een gids moesten meenemen en of dit überhaupt verstandig was. We gingen er maar vanuit dat de verhuurder ons wel zou tegenhouden als het een heel slecht idee was. Dat deed hij niet. Uitrusting mee, gondel omhoog, een stukje lopen (goed aangeduid) en op naar onze eerste klettersteig.

De route was 2,1 kilometer lang en ik moet zeggen: wij konden ons er als beginners aardig mee redden. Je klimt over de rotsen met ondertussen een prachtig uitzicht op de bergen. Af en toe vroeg ik Arjen waar ik in vredesnaam mijn voet neer moest zetten, maar verder kwamen we prima vooruit.

Na ongeveer 1,5 uur waren we klaar en liepen we terug naar de gondel. Deze eerste klettersteig smaakte naar meer en we kozen ervoor om bij de verhuur dezelfde spullen te kopen. Hiermee konden we de dag erna een nieuwe kletterstoeg doen. Wat was het gaaf!

Rubischlucht Klettersteig (Gargellen) BC

De volgende dag reden we naar Gargellen voor nummer twee. We parkeerden bij de gondel (zo ver mogelijk bij de gondel vandaan) en liepen naar de kloof. Langs de waterval vind je twee klettersteigroutes, waarvan de ene een stuk moeilijker is dan de andere. Zelfs wij konden inschatten dat die moeilijke misschien nog iets te hoog gegrepen was. Dus: de familieroute.

En ook deze was ontzettend gaaf. De route loopt langs een waterval en op sommige stukken voel je de spetters. Je steekt twee keer het water over en aan het einde zit nog een wat lastiger stuk van niveau C. Even uitdagend, maar ook dat lukte.

Eenmaal boven staat goed aangegeven hoe je weer naar beneden komt. Voordat we daaraan begonnen zagen we op ongeveer 100 meter afstand een leuke berghut. Wat drinken, kleine kaart en we werden bediend door de kinderen. Heel leuk! Daarna moesten we nog ongeveer een uur naar beneden lopen en stonden we weer bij de auto.

Deze klettersteig kun je trouwens ook onder begeleiding doen: €50,- voor volwassenen en € 35,- voor kinderen.

Via ferrata des baumes du verneau A/AB/B

Een paar maanden later stonden we met alle kinderen op een camping in de Jura. We gingen kanoën, canyoningen en uiteraard moest er inmiddels ook geklettersteigd worden. In Frankrijk heet dat trouwens via ferrata.

Op een paar kilometer van de camping vonden we een familieroute. Omdat Lute toen nog maar 5 was, moest het vooral niet te ingewikkeld worden. We begonnen keurig op de gele kinderroute, kwamen vervolgens per ongeluk op de moeilijke rode route terecht, vonden daarna de wat makkelijkere blauwe route weer en kwamen uiteindelijk terug bij het begin. Voor Lute was het te doen, al had hij af en toe letterlijk een extra handje nodig. Zijn benen waren simpelweg nog te kort om sommige stappen te maken. Maar hij had geen angst, echt ontzettend knap!

Murmel-Klettersteig Heidi Alm A/AB/B/C

Toen we een keer in Landal Bad Kleinkircheim waren, besloten we ook om een klettersteig te doen. Zo deden we in de zomer van 2025 de Murmel-steig op de Falkert. Zo, hier hadden we ons goed in vergist. Murmel klinkt namelijk heel lief, schattig en kinderlijk. Alsof je gezellig achter een paar marmotten aan de berg op gaat. De route was ongeveer 450 meter met stukken A, A/B, B en zelfs een klein stukje B/C. Lute was toen 6 en deed het grootste deel helemaal zelf. Zelfs de hangbrug ging (alleen!) zonder problemen. Lees hier hoe ons klettersteig-avontuur op de Falkert afliep, ik schreef er een hele blog over.                                    

Kortom, we hebben het klettersteigen ontdekt. En er gaan er ongetwijfeld nog meer bijkomen. Dan zal ik deze blog aanpasen!

Veel liefs,

Gré