Een paasweekend met 6 skiën in Landal Bad Kleinkirchheim en bezoek Ljubjana

Het idee was om nog een laatste keer met alle kinderen naar Bad Kleinkirchheim te gaan. Drie en een halve dag skiën tijdens Pasen onder het mom; alles beter dan niet skiën! En het mooie is: toen we ze allemaal vroegen, waren ze erg enthousiast… En toch, een paar weken later krijgt Rein dan een soort van error: ‘Oeh, M. is jarig geweest, straks geeft hij dat weekend zijn feestje. Ja dan ga ik dus niet mee’. Uh, je gaat wel mee… Dat grapje hadden we namelijk ook in de zomervakantie met Rein, dus doen we niet weer. Eenmaal gezegd ‘ik ga mee’ = je gaat mee. Dus zo geschiedde. 5 mannen/jongens en 1 vrouw in 1 bus richting sneeuw!

De reis

We stapten donderdagmiddag in de auto, eerst voor een ritje school. Rein was vrij en kon direct vanuit huis instappen, daarna Lute uit Gorredijk, Siem uit Heerenveen en Tijn uit Haren. Het is (normaal) 1130 km richting Bad Kleinkirchheim en hier doen we vaak 10,5 uur over. Dat is rijden, tanken + plassen, rijden, tanken + plassen en rijden. Vanwege onze extra rit door de drie noordelijke provincies, deden we er nu 11,5 uur over en daar ga ik niet zo goed op, sterker nog, ieder kilometer die ik om moet rijden vind ik in basis 1 teveel Maar goed, wat de jongens onderweg doen? Dat waar je elk kind blij mee maakt: beetje snappen, serie kijken en brawlen. Arjen rijdt, ik blog, lees, slaap of combineer deze 3:).

Skiën

Dit paasweekend waren de pistes voor het laatst open. Het was een heerlijk ski-weekend, goede sneeuw, lekker geprepareerde pistes (vanaf 13.00 werd het wat papperig) en ontzettend rustig. Alleen Paasmaandag was het drukker, vanwege een wedstrijd tegen Marco Schwarz waar heel Bad Kleinkirchheim voor op de piste kwam. Wij kwamen er overigens thuis pas achter wat voor spektakel het was. De jongens vonden het vooral irritant dat de helft van de pistes bezet werden gehouden…. Want die willen snel en veel skiën. Als we met anderen skiën, dan skiën we gemiddeld op een dag 20/30 km per uur, maar met ons eigen gezin (of samen) zitten we rond de 42 km/uur. En ja, dat is inclusief Lute. De oudsten kunnen snel, Lute ook, maar die kan het nog net niet bijhouden omdat hij te klein/licht is en zijn ski’s een heel stuk korter zijn dan die van de rest. Ik kan echt wel snel skiën hoor, maar ik ben bang dat ik Lute volgend jaar al niet meer bij ga houden. Het is een enorm verschil met toen de oudsten 7 jaar waren.

Siem grote smakker gemaakt

Meestal waren we met zijn 6en aan het skiën, maar Rein, Siem en Tijn wilden ook af en toe even samen. Prima. Zo ook vrijdagmiddag. En toen kwam er een telefoontje waar ik altijd voor vrees, maar die gelukkig nooit kwam: ‘Siem is gevallen en er ligt overal bloed, het komt uit zijn neus en uit zijn mond’. Pff walgelijk. We waren gelukkig vlakbij, dus Arjen is er snel heen gegaan terwijl Lute en ik erachteraan kwamen. Nou, ik zal je de exacte details besparen, maar het was een slagveld: gezicht volledig onder het bloed, lippen gesprongen, jas/broek besmeurd en een allemaal bloed in de sneeuw midden op de piste.

Hij ging snel (100 km/h), sprong en kwam terecht op de volgende heuvel waardoor een tweede sprong niet uit kon blijven maar waar hij niet op voorbereid was... Uiteindelijk viel het enorm mee: dikke lippen en een zere neus. De liftmedewerker zag het gebeuren en heeft hulp opgetrommeld, dus binnen vijf minuten was er ook een ervaren skileraar bij. Uiteindelijk rustig skiënd naar het huisje gegaan.  Eenmaal in het huisje vroeg Siem of hij wat ijs mocht pakken. Ja tuurlijk, handig op de lippen. Mijn verbazing was best groot toen hij met een glas Smirnoff Ice aan kwam zetten….. Heel bijzonder. ‘Dat mocht toch?’. Uh nee, heel gek, geen alcohol na een een klap op je hoofd en veel verloren bloed.

Ljubljana bezoeken in Slovenië

Het leuke aan skiën met een seizoenkaart is dat je wat minder gefocust bent op het skiën en wat meer ook op de omgeving. We zijn niet vaak meer van 09.00 tot 16.00 op de piste, maar soms starten we om 11.00 of stoppen om 14.00. Zo besloten we zaterdagochtend vroeg te gaan skiën en in de middag naar Ljubljana te gaan. Dit is vanaf BKK dik 1,5 uur rijden. Ik kan je zeggen: het is wel verdomd lastig om een parkeerplaats te vinden met een bus en een dakkoffer erop. In parkeergarages was geen optie, dus gingen we op zoek naar een groot terrein. De stad is prachtig en heeft veel restaurantjes aan het water. We bezochten een kringloopwinkel, een grote vintage store, de Zara en een Nike winkel. Om het leuk voor iedereen te houden (Tijn houdt niet van winkelen), hebben we verder nog een terras gepakt en in de avond eten aan het water.

 Het was weer een prachtig weekend. Het blijft ontzettend leuk om het skiën te combineren met de omgeving. Ga je vaak te skiën, dan zou ik ook zeker overwegen om of een seizoenkaart te kopen (bij meer dan 8/9 dagen kan dit vaak al uit), of om gewoon eens wat ochtend- of middagkaarten te doen. Je beleeft het wintersportgevoel dan -terwijl je niet skiet- nog meer.

Liefs,

Gré

P.s: Gelukkig gaf M. uiteindelijk toch geen feestje tijdens Rein zijn afwezigheid. De FOMO was dus wat minder aanwezig.